Jak przeprowadzić dobrą prezentację
Jak przeprowadzić dobrą prezentację

Prezentacje multimedialne stały się nieodłączną częścią współczesnych spotkań biznesowych i szkoleń. Interesujące, że w wielu wypadkach nie są one wcale niezbędne. Wystarczyłoby rozesłać materiały e-mailem do uczestników, aby mogli się z nimi zapoznać i przygotować się do spotkania. Możemy więc zaryzykować stwierdzenie, że prezentacje są obecnie „trendy”. A skoro tak jest, warto poznać nieco wskazówek, aby prezentacja była profesjonalnie przygotowana i przeprowadzona, a uczestnicy nie zasnęli z nudów.

Pokaz slajdów

Jest to nieodzowny element każdej prezentacji. Przygotowując pokaz slajdów należy pamiętać o następujących zasadach:

  • Pokaz nie ma służyć przekazaniu całej treści, jaką mamy wygłosić. Dlatego ze slajdów usuwamy wszystkie dłuższe teksty. Prezentacja ma pokazać to, czego nie da się w łatwy sposób przekazać ustnie. Zresztą osoby, które siedzą w dalszych rzędach, nie będą mogły odczytać dłuższego tekstu, który siłą rzeczy musiałby być złożony mniejszą czcionką. Dlatego lepsze wyniki uzyskamy, umieszczając na slajdach grafikę – zdjęcia, wykresy, schematy, itp., a treść opowiemy.

  • Pozostawiony absolutnie niezbędny tekst powiększamy tak, aby wszyscy mogli go odczytać. Minimalny stopień pisma to 28 punktów. Stosujemy krój bezszeryfowy, jednoelementowy (np. Helvetica). Nie używamy krojów ozdobnych ani pisanek, które są nieczytelne, a tekst wygląda niechlujnie. W żadnym wypadku nie piszemy całego tekstu kapitalikami, gdyż obniżają one czytelność. Nie mieszamy wielu krojów ani odmian pism, stosujemy jedno, najwyżej w dwóch wielkościach lub dwóch odmianach, np. Helvetica prosta 28 i 72 punkty albo Helvetica 30 punktów prosta i pogrubiona. Uwaga: nie nadużywamy wyróżników, np. nie używamy podkreślenia, jeżeli tekst jest pochyły lub pogrubiony.

  • Bardzo ważny jest slajd tytułowy, na którym umieszczamy tytuł prezentacji oraz imię i nazwisko prelegenta. Można ten slajd porównać do okładki książki. Natomiast na drugim slajdzie umieśćmy spis treści, który naświetli słuchaczom program prezentacji i umożliwi zorientowanie się, na jakim jest ona etapie.

  • Zadbajmy o kolorystykę. Powinna być silnie skontrastowana, aby wszystkie elementy były dobrze widoczne. Nie używajmy kolorów pastelowych, bladych. Kolory powinny być żywe, intensywne, jednak nie jaskrawe, gdyż męczą wzrok i kojarzą się z tandetą.

  • Pamiętajmy o zasadzie, żeby na jednym slajdzie przedstawiać tylko jedno zagadnienie. Chodzi o to, żeby nie rozpraszać uwagi słuchaczy, którzy w danym momencie powinni się skupić na jednej kwestii, w przeciwnym razie niewiele wyniosą z całej prezentacji. Z tych samych powodów nie wprowadzajmy do naszej prezentacji animacji (gifów, itp.).

  • Należy przewidzieć sytuację, kiedy może wywiązać się dyskusja, zwłaszcza jeżeli poruszamy jakiś kontrowersyjny problem. Na tę okoliczność warto przygotować kilka slajdów zapasowych ze szczegółowymi informacjami na temat omawianych kwestii. Są to również slajdy „ratunkowe”, jeżeli cała prezentacja idzie zbyt szybko. Jeżeli natomiast przebiega zgodnie z harmonogramem, możemy je pominąć

  • Ostatni slajd powinien zawierać nasze dane kontaktowe i podziękowanie dla słuchaczy, którzy poświęcili swój czas, aby nas wysłuchać.

Drobnym, ale istotnym szczegółem jest miejsce, na którym wyświetlamy naszą prezentację. O ile biała ściana klasy czy sali konferencyjnej może spełnić funkcję tła, to o wiele bardziej czytelny i profesjonalny efekt uzyskamy korzystając z ekranów projekcyjnych, lub nawet tablic ceramicznych odpowiedniego formatu.

Jak opowiadać

Słuchacze od pierwszej chwili muszą mieć wrażenie, że jesteśmy ekspertem w omawianym temacie. Dlatego powinniśmy być pewni siebie (ale nie zarozumiali!), spokojni, opanowani i pozytywnie nastawieni. Warto się uśmiechać, to zawsze skraca dystans i umożliwia lepszy kontakt. Mówiąc nie patrzmy nikomu w oczy. Najlepiej mówić, patrząc na czubki głów słuchaczy – wówczas stworzymy iluzję, że patrzymy na wszystkich jednocześnie. Mówimy tonem spokojnym, ale nie monotonnym, opowiadając, a nie deklamując wyuczony na pamięć tekst. Nasza prezentacja ma być formą rozmowy, a nie przemówieniem. Możemy ubarwić prezentację dowcipem „na temat”, ale musi on być w dobrym gatunku, w żadnym wypadku nieprzyzwoity. Nie wolno słuchaczy traktować protekcjonalnie, kłóci się to z profesjonalizmem.

Mówimy poprawną polszczyzną! Niedopuszczalne są kiksy w rodzaju „półtorej roku”, nie kończymy zdań słowem „tak?”, unikamy kalek z języka angielskiego („dokładnie”, „dedykowany” – w odniesieniu do sprzętu, oprogramowania czy naszej prezentacji, „realizować” w kontekście konstatacji), nie stosujemy języka „korpo”. Nie używamy kolokwializmów.

Gestykulujemy z dużym umiarem. Nie wymachujemy dłońmi. Uwaga: nigdy nie trzymamy rąk w kieszeniach! Jest to gest lekceważący, o czym – niestety – dość często panowie prelegenci zapominają. Jeżeli nie wiemy, co zrobić z rękoma, weźmy długopis albo strzałkę do pokazywania elementów na slajdach. Jeżeli w pobliżu znajduje się tablica suchościeralna to możemy wykorzystać nasz nadmiar energii zapisując na niej i wyszczególniając najważniejsze elementy prezentacji. Podobnie jednak jak z gestykulacją – nie należy przesadzać. Tablica powinna służyć jako dodatkowy element prezentacji, a nie jej transkrypt.

Na zakończenie ważna rzecz – wygląd prelegenta. Oczywiście nienagannie odprasowany garnitur, świeża koszula, idealnie wyczyszczone buty, wszystko w spokojnych kolorach. Obecnie zapanowała moda na zarost u młodych mężczyzn; o gustach się nie dyskutuje, jednak jegomość z kilkudniowym zarostem albo z brodą jest zaprzeczeniem klasycznej elegancji.

Wpis gościnny - autor: Katarzyna Zgorzelska w konsultacji z TEB Edukacja.

powered by: Powered by Mamezi Studio
do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl